De weg van Hoop - vallen en opstaan
Inleiding op het thema van de veertigdagentijd
De weg van Hoop – vallen en opstaan
‘Het gaat met vallen en opstaan.’ We zeggen het vaak tegen elkaar, soms luchtig, soms met een zucht. Maar het is meer dan een uitdrukking uit het dagelijks leven – het is ook een Bijbelse werkelijkheid. In Spreuken 24:16 lezen we: “Een rechtvaardige komt zevenmaal ten val, maar telkens staat hij op.” Dat is een troostrijke gedachte: zelfs wie gelooft, zelfs wie probeert rechtvaardig te leven, struikelt onderweg.
In de veertigdagentijd van 2026 willen we samen stilstaan bij de weg van hoop. Een weg die niet recht en glad is, maar kronkelig en soms hobbelig. Hoop betekent namelijk niet dat alles vanzelf goed gaat. Hoop betekent dat je blijft gaan, ook wanneer je struikelt. Dat je leert opstaan, soms geholpen door een ander, soms gedragen door God.
Want vallen en opstaan kent vele vormen. We kunnen struikelen over onze eigen twijfels of vermoeidheid. Soms lijkt het alsof iemand ons een beentje licht, of stappen we – met open ogen – in een valkuil waarvan we dachten dat die ons niet zou raken. Toch vertelt de Bijbel steeds weer dat vallen niet het einde is. Het is een moment onderweg, geen eindpunt.
Tijdens de diensten in deze veertigdagentijd lopen we stap voor stap deze weg van hoop. We zoeken naar herkenning in de verhalen van mensen uit de Bijbel én in ons eigen leven. Waar struikel jij? Waar vond je onverwacht nieuwe kracht? En waar gloort er licht, zelfs als de weg zwaar voelt?
Samen gaan we op weg – met vallen en opstaan – vertrouwend dat God ons telkens weer opricht.
De weg van Hoop – vallen en opstaan
‘Het gaat met vallen en opstaan.’ We zeggen het vaak tegen elkaar, soms luchtig, soms met een zucht. Maar het is meer dan een uitdrukking uit het dagelijks leven – het is ook een Bijbelse werkelijkheid. In Spreuken 24:16 lezen we: “Een rechtvaardige komt zevenmaal ten val, maar telkens staat hij op.” Dat is een troostrijke gedachte: zelfs wie gelooft, zelfs wie probeert rechtvaardig te leven, struikelt onderweg.
In de veertigdagentijd van 2026 willen we samen stilstaan bij de weg van hoop. Een weg die niet recht en glad is, maar kronkelig en soms hobbelig. Hoop betekent namelijk niet dat alles vanzelf goed gaat. Hoop betekent dat je blijft gaan, ook wanneer je struikelt. Dat je leert opstaan, soms geholpen door een ander, soms gedragen door God.
Want vallen en opstaan kent vele vormen. We kunnen struikelen over onze eigen twijfels of vermoeidheid. Soms lijkt het alsof iemand ons een beentje licht, of stappen we – met open ogen – in een valkuil waarvan we dachten dat die ons niet zou raken. Toch vertelt de Bijbel steeds weer dat vallen niet het einde is. Het is een moment onderweg, geen eindpunt.
Tijdens de diensten in deze veertigdagentijd lopen we stap voor stap deze weg van hoop. We zoeken naar herkenning in de verhalen van mensen uit de Bijbel én in ons eigen leven. Waar struikel jij? Waar vond je onverwacht nieuwe kracht? En waar gloort er licht, zelfs als de weg zwaar voelt?
Samen gaan we op weg – met vallen en opstaan – vertrouwend dat God ons telkens weer opricht.
terug